Ε.Θ.Ο.Κ-Περιβάλλον και Πολιτισμός

Οι έννοιες περιβάλλον και πολιτισμός είναι αλληλένδετες και αναγκαίες για τη διαφύλαξη της κοινωνικής συνοχής και της ποιότητας της ζωής μας. Οφείλουμε να προστατεύουμε και να αναδεικνύουμε το περιβάλλον και τον πολιτισμό μας. Γιατί το περιβάλλον και τα έργα του πολιτισμού αποτελούν κληρονομιά από τις προηγούμενες γενιές και είναι δανεισμένα από τις επόμενες.

Τα έργα τέχνης διαχρονικά έχουν ως πηγή έμπνευσης το φυσικό περιβάλλον. Ακόμα περισσότερο, η αισθητική κάθε τόπου είναι βαθιά επηρεασμένη από το περιβάλλον: το φως, η εναλλαγή εικόνων, οι γραμμές του ορίζοντα, οι όγκοι των φυσικών μεγεθών, τα χρώματα της φύσης, η αναζήτηση ή η υπέρβαση της Αρμονίας. Όλα αυτά καθορίζουν την αισθητική και ηθική τυπολογία ενός Πολιτισμού. 

Οι αποδράσεις στη φύση και η διαβίωση μέσα στο δάσος, βοηθάει στο να ξεχάσουμε για λίγο το άγχος της καθημερινότητας, να ηρεμήσουμε, να ξεκουραστούμε σωματικά και πνευματικά και να πάρουμε δυνάμεις και εναύσματα για νέες δημιουργίες  

Ο Ερασιτεχνικός Θεατρικός Όμιλος Καλλονής Λέσβου Ε.Θ.Ο.Κ. αφουγκραζόμενο τα μηνύματα των καιρών οργάνωσε εκδήλωση-εκδρομή την Κυριακή 17 Μαΐου στη καταπληκτική τοποθεσία  Αγία Δοσιά Παρακοίλων   για να καταδείξει οτι η στροφή στο Περιβάλλον είναι Πολιτισμός 

Σώπα, μη μιλάς!

(Αζίζ Νεσίν)

Σώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή,
κόψ' τη φωνή σου, 
σώπασε επιτέλους
κι αν ο λόγος είναι αργυρός,
η σιωπή ειναι χρυσός.
Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί,
έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα, μου λέγαν:
«σώπα!».

Στο σχολείο μου κρύψανε την αλήθεια τη μισή, 
μου λέγανε: «εσένα τι σε νοιάζει; Σώπα!»

Με φίλησε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:
«Κοίτα μην πεις τίποτα, σσσ...σώπα!»

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.
Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου, 
η σιωπή του μικρού.
Έβλεπα αίματα στο πεζοδρόμιο,
«Τι σε νοιάζει εσένα;», μου λέγανε,
«θα βρεις το μπελά σου, σώπα!».

Αργότερα φωνάζανε οι προϊστάμενοι
«Μη χώνεις τη μύτη σου παντού, 
κάνε πως δεν καταλαβαίνεις, σώπα!»

Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά,
και τα 'μαθα να σωπαίνουν, 
η γυναίκα μου ήταν τίμια κι εργατική 
και ήξερε να σωπαίνει.
Είχε μάνα συνετή, που της έλεγε: «Σώπα».

Σε χρόνια δίσεκτα οι γονείς, οι γείτονες, με συμβουλεύανε:
«Μην ανακατεύεσαι, κάνε πως δεν είδες τίποτα. Σώπα!»
Μπορεί να μην είχαμε με δαύτους γνωριμία ζηλευτή, 
με τους γείτονες, μας ένωνε όμως, το «Σώπα!».

«Σώπα!» ο ένας, «σώπα!» ο άλλος, «σώπα!» οι επάνω, «σώπα!» οι κάτω,
«σώπα!» όλη η πολυκατοικία και όλο το τετράγωνο.
«Σώπα!» οι δρόμοι οι κάθετοι και οι δρόμοι οι παράλληλοι.
Κατάπιαμε τη γλώσσα μας...
Στόμα έχουμε και μιλιά δεν έχουμε.
Φτιάξαμε το σύλλογο του «Σώπα!».
Και μαζευτήκαμε πολλοί,
μια πολιτεία ολόκληρη, 
μια δύναμη μεγάλη, αλλά μουγκή!

Πετύχαμε πολλά, φτάσαμε ψηλά, μας δώσανε παράσημα,
τα πάντα κι όλα πολύ εύκολα,
μόνο με το «Σώπα!». 
Μεγάλη τέχνη αυτό το «Σώπα»!

Μάθε το στη γυναίκα σου, στο παιδί σου, στην πεθερά σου
κι όταν νιώσεις ανάγκη να μιλήσεις ξερίζωσε τη γλώσσά σου
και κάν' την να σωπάσει.
Κόψ'την σύρριζα. 
Πέτα την στα σκυλιά.
Το μόνο άχρηστο όργανο από τη στιγμή που δεν το μεταχειρίζεσαι σωστά.

Δεν θα έχεις έτσι εφιάλτες, τύψεις κι αμφιβολίες.
Δε θα ντρέπεσαι τα παιδιά σου και θα γλιτώσεις απ' το βραχνά να μιλάς,
χωρίς να μιλάς να λες «έχετε δίκιο, είμαι σαν κι εσάς»
Αχ! Πόσο θα 'θελα να μιλήσω ο κερατάς!

Και δεν θα μιλάς,
θα γίνεις φαφλατάς,
θα σαλιαρίζεις αντί να μιλάς.

Κόψε τη γλώσσα σου, κόψ' την αμέσως.
Δεν έχεις περιθώρια.
Γίνε μουγκός. 
Αφού δε θα μιλήσεις, καλύτερα να το τολμήσεις. Κόψε τη γλώσσά σου.

Για να είσαι τουλάχιστον σωστός στα σχέδια και στα όνειρά μου
ανάμεσα σε λυγμούς και παροξυσμούς κρατώ τη γλώσσά μου,
γιατί νομίζω πως θα 'ρθει η στιγμή που δεν θα αντέξω
και θα ξεσπάσω και δεν θα φοβηθώ και θα ελπίζω 
και κάθε στιγμή το λαρύγγι μου θα γεμίζω με ένα φθόγγο, 
με έναν ψίθυρο, με ένα τραύλισμα, με μια κραυγή που θα μου λέει: 
ΜΙΛΑ!

Καταθέτω την θλίψη μου για τον Αλέξανδρο 

Της Καλλονής η τρύπα

Tο ποτάμι έστειλε ένα μήνυμα σε όλους μας κατ εμέ ηχηρότατο ότι: δεν πάει άλλο την άλλη φορά θα έχουμε χειρότερα 

Οι περισσότεροι το εξέλαβαν, ως μια τρύπα στο μπετό και γι αυτό συζητάνε αν πρέπει να καλυφθεί η τρύπα ή να ξεκινήσει σταδιακά το άνοιγμα του ποταμού, «χειμάρρου Αχυρώνα» λες και άμα ανοίξει το ποτάμι, θα σταματήσει να υπερχειλίζει, να πλημμυρίζει και να πατεί τα σπίτια των μουράγιων όπως έκανε το 1955, το 1984 και τόσες άλλες φορές  

Το ποτάμι χτύπησε άλλη μια φορά το καμπανάκι κάνοντας αυτή τη φορά μια τρύπα στο μπετό, για να ξυπνήσει τους αρμόδιους από το λήθαργο που βρίσκονται και  να αντιληφθούν επιτέλους ότι, το πρόβλημα έχει να κάνει με την χειμαρρικότητα και την πλημμυρότητα του ποταμού, που έφτασε και ξεπέρασε πλέον τα στενά όρια που του έχουν τεθεί από το 1953 και ψάχνει για διεξόδους

Είναι πλέον καιρός να σταματήσουν οι αρμόδιοι να κουκουλώνουν και να κρύβουν το πρόβλημα κάτω από το χαλί και να κοιτάξουν, πως θα διευθετηθεί ο χείμαρρος, ούτως ώστε να μη κατεβάζει στερεά υλικά στη πεδινή  κοίτη και να επανεξετασθεί τεχνοοικονομικά η έκτροπή και των δυο κλάδων του (φάραγγας και παλιόκαστρο) στον Τσικνιά.

Άμεσα πρέπει να ξεκινήσει μια μελέτη από ειδικούς επιστήμονες, αξιοποιώντας όλα τα μορφολογικά, μετεωρολογικά, κοινωνικά κ.λ.π. δεδομένα της περιοχής με σκοπό την διευθέτηση όλων των χειμάρρων του λεκανοπεδίου  Καλλονής (Καθάριου Αχυρώνα και Τσικνιά) Η μελέτη αυτή θα προβλέπει και τα απαραίτητα τεχνικά αλλά και φυτοκομικά των πρανών έργα, στις λεκάνες απορροής των παραπάνω χειμάρρων, συγκρατώντας τα στερεά υλικά στην ορεινή κοίτη και στις λεκάνες απορροής, μειώνοντας την ταχύτητα και την ορμητικότητα των χειμάρρων, ουτώς ώστε να μη προκαλούνται ζημιές στα πεδινά

Οποιαδήποτε λύση στο πρόβλημα της πλατείας Καλλονής είτε για άνοιγμα του ποταμού, είτε για στένεμα της υπάρχουσας κοίτης, είτε για κάλυψη, προϋποθέτει την σωστή διευθέτηση της χειμαρρικότητας των χειμάρρων της περιοχή διαφορετικά θα γίνει μια τρύπα στο νερό 

ΠΕΡΙ ΟΠΗΣ

Παλιά οι κτηνοτρόφοι έφτιαχναν λάκκους και τρύπες στα βοσκοτόπια τους, γκιόλια τα ονόμαζαν, για να μαζεύεται το νερό της βροχής, προκειμένου να εξυπηρετούνται με τα ζώα τους.

 Σήμερα, καθώς βλέπω, οι λάκκοι και οι τρύπες κατέβηκαν από τα βουνά και εγκαταστάθηκαν μόνιμα σε κεντρικά σημεία, στα χωριά και τις πόλεις, στις πλατείες και στους δρόμους, και κανένας δεν ενδιαφέρεται να τις επισκευάσει.

Όπως αυτή η μεγάλη τρύπα  που δημιουργήθηκε πέρυσι το Χειμώνα  με την κατάρρευση της πλάκας που καλύπτει τον ποταμό που διασχίζει την Καλλονή, την δευτερη μετά την Μυτιλήνη πόλη της Λέσβου

 Μια τρύπα στο κέντρο της πλατείας Καλλονής, στον πιο πολυσύχναστο δρόμο, από πεζούς και από αυτοκίνητα, σκεπασμένη πρόχειρα με παλιοτάβλες, και περιτριγυρισμένη με μια ανύπαρκτη περίφραξη, να χάσκει από πέρυσι τον Χειμώνα

 Τα προβλήματα που δημιούργησε και δημιουργεί

α)στην κυκλοφορία πεζών και οχημάτων, είναι τεράστια, 

το μποτιλιάρισμα στο μέρος  αυτό είναι καθ όλη τη διάρκεια της μέρας

β)στην εικόνα της πόλης, με την βρωμιά που μαζεύεται στο σημείο αυτό, δεν περιγράφεται

γ)τα τροχαία ατυχήματα  που συμβαίνουν  στο στένεμα της πλατείας – δρόμου, εξ αιτίας της τρύπας, με σοβαρά τραυματίες, είναι συχνά.

 Πρόσφατα συνέβη ατύχημα με ποδηλάτη με αποτέλεσμα να πέσει και να πάθει σοβαρά κατάγματα  

 Κι όμως η τρύπα παραμένει ανοικτή, να χάσκει και να υποδηλώνει ξεκάθαρα την ανικανότητα των ανευθυνουπεύθυνων σουρταφέρτηδων της εξουσίας

Φαίνεται ότι και αυτή η τρύπα ή λάκκος, όπως τα γκιόλια, για να παραμένει ανοικτή, εξυπηρετεί κάποια ζώα, αλλιώς δεν εξηγείται

Μήπως περιμένουν να βρέξει, να φέρει νερό το ποτάμι, να ξεπλυθούν  οι βρωμιές ;

Λέτε μια βροχή να μας σώσει;

Αυτή είναι η αγωνία μας «τι θα γ’νουμι σα δε βρέξ κι αμα βρέξ που θα πάμι»

 

 

Η Καλλονή στο διαδίκτυο

Μετά από απουσία ενός μηνός επανήλθε και πάλι η ιστοσελίδα

http://kalloni.co.cc/
Ενημερωμένη με τα τελευταία νέα και πολλές πληροφορίες

όσον αφορά την περιήγηση στην Καλλονή

και στην ευρύτερη περιοχή της

Η Πανσέληνος στο πολιτισμό

Φέτος το Αυγουστιάτικο ολόγιομο φεγγάρι πήγε Ακρόπολη και όχι μόνο
Φώτισε για να αναδείξει τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό
Φώτισε για να αναδείξει την οπισθοδρομική διαδοχή της Ελληνικής κοινωνίας, να μας υπενθυμίσει την καταγωγή μας και να μας πει ότι, το δένδρο που έχει γερές και βαθιές ρίζες, μπορεί να ξαναφουντώσει, όσο και να το βαρούν οι καιροί οι καταιγίδες και οι θύελλες

Ένα αλλιώτικο μήνυμα έδωσε το φεγγάρι φέτος

Αντί να μας δείξει ότι είναι ώρα να πάμε για ύπνο, όπως έκανε όλα τα χρόνια, φέτος, τούτη η πανσέληνος, μας υπέδειξε να ξυπνήσουμε, να οργανωθούμε και να δουλέψουμε, για να φτάσουμε και να ξεπεράσουμε τους προγόνους μας στην δημιουργία, στην επιστήμη και στον πολιτισμό